Friday, March 20, 2009

NAKAKAWALANG-GANA UMASA KAY PAG-ASA

Wala akong hilig sa panonood ng telebisyon. O kahit sa pagbabasa ng diyaryo't magasin. Kaya sa tuwing makakasagap ako ng balita, mapa-lokal man o internasyunal, at pagkatapos e dadalihan pa ng hagupit ng katotohanang "No news is good news", madalas talagang dinaramdam ko ang mga ito nang lubos.

Kung bakit naman kasi napakamasalimuot ng buhay ng mga tao kumpara sa ibang mga nilalang.

Naaalala ko 'yong isa sa mga paboritong awiting kinakanta namin tuwing tanghali noong Grade 3 sa loob ng classroom.

Ang mga ibon na lumilipad
Ay mahal ng Diyos
Di kumukupas
Ang mga ibon na lumilipad
Ay mahal ng Diyos
Di kumukupas
Huwag ka nang malungkot
O, praise the Lord!

Ang mga bulaklak na namumukadkad
Ay mahal ng Diyos
Di kumukupas
Ang mga bulaklak na namumukadkad
Ay mahal ng Diyos
Di kumukupas
Huwag ka nang malungkot
O, praise the Lord!


Wala lang. Naalala ko lang.

Kung bakit ako nagdaramdam ay sa katwirang tungkulin ko bilang mamamayan na makialam. Subalit hindi ko naman mawari na sa kabila ng kamalayan kong ito sa aking responsibilidad ay wala ni ha, ni ho upang yaring gampani'y aking maisakatuparan.

Sa madaling sabi, ako'y gago.

Parang isang ibong nais lumangoy
o isdang nais magkaroon ng pakpak
Elepanteng gustong mag-jumping jacks
o asong gustong lantakan ang isang bag ng M&M's

Sa kabilang banda, sinusubukan kong palawakin ang aking pang-unawa. Paano kung ako ang nasa sitwasyon ng mga pulitiko, ng nasa gobyerno, ng nasa puwesto ng pagka-Pangulo, bilang pinuno?

Diba't sinabi nga ni Spiderman na "With great power, comes great responsibility"?

Kung gayon dapat sa isang public official, malakas ang kanyang spirit. Di sapat na siya ay matalino, karinyoso, at maka-masa, etcetera..etcetera... Dahil kung mahina ang kanyang loob, lalamunin siya nang buo ng kapangyarihang ipinagkaloob sa kanya. At ito, ito, ito na nga po mga kababayan, ang nangyayari sa ating mga pinuno.

Kusabagay, hindi natin masisisi kung bakit sila, ang mga katulad nila, ang mga kumakandidato at tumatakbo sa mga eleksyon.

Nasaan na ba kasi ang mga Spiderman natin?

Palibhasa masyado silang humble. Kahit na may maipagyayabang naman sana talaga. Tuloy, inaagaw sa kanila ang limelight ng mga lintik na oportunista. Kung pwede lang sana batukan sila para lang itulak sila na suungin nila ang hamon ng mundo at iligtas ang sangkatauhan mula sa kahungkagan ng sistema ng ating lipunang hindi makaalpas-alpas sa anino ng nakaraan, ng lintik na Kasaysayan ng sansinukob.

Kung puwede lang sana...

Kung puwede.. kung pupuwede... kung puwede ba?

Hindi puwede.

Dahil may karapatan silang tumanggi. Sino nga naman ba ang may gustong umako ng responsibilidad?

Ay lintik na yan.

Tuesday, March 17, 2009

MA'AM ICE CANDY

Si Mrs. Andal ang adviser ko noong Grade 2. Dahil ako ang President sa aming Homeroom, sa akin nakaatang ang responsibilidad na paglilista ng mga pautang na ice candy pag sumapit na ang class dismissal ng alas kuwatro ng hapon.

Para maubos ang mga ice candy, may incentive ang mga estudyanteng natatakam pa sana subalit wala nang tirang barya sa bulsa dahil naubos na sa recess kaninang umaga.

+1 sa grade ang mga magsisipag-utang ng ice candy. Hindi ko na lang matiyak kung sa Recitation, Quizzes, o Project ba kaya papatak ang dagdag na puntos. Pero ang mahalaga, nauubos ang ice candy. Naisakatuparan ko ang aking obligasyon. At ang mga kaklase ko nama'y nabusog. Masaya ako, masaya rin sila. Higit sa lahat, malaking kinita ni Ma'am.

Sunday, March 8, 2009

TULO-LAWAY NANG AKO'Y MAGISING

Kasama ko si Hercules sa pagtakas mula sa mga kalabang mukhang orc. Umakyat kami sa bahay ng mga Nanay tapos dumiretso kami sa kusina. Hinila ako ni Hercules sa ilalim ng mesa at doon kami nagtago.

***

Kilala n'yo ba si Justin Timberlake? Pinick-up niya ako sakay ng isang convertible na kulay blue na makintab pagkatapos may yosi siya sa kanyang bibig.

***

May isang lamok, isang butiki, at dalawang ahas-dagat sa loob ng parihabang aquarium na walang lamang isda. Pinabantayan sa akin ang mga hayop. Pero mga hayop ngang talaga. Kinain ng butiki ang lamok. At tumakas ang dalawang ahas-dagat. Hinabol ko ang dalawang ahas-dagat at nakarating kami sa kagubatan. Sinalubong ang aking tanaw ng isang malaking buwaya na sakmal-sakmal ang butiking kumain ng lamok sa aquarium na pinababantayan sa akin. Pagkatapos ay biglang nawala ang dalawang ahas-dagat sa aking tanaw at napalitan ng isang napakahaba at napakalaking anaconda na dumaan sa harapan ko na parang walang pakialam sa mundo at dumire-diretso sa kasukalan ng gubat kung saan naroroon ang leon, nag-aabang.

Monday, March 2, 2009

SINTUNADO KA BA? MAG-SURVEY KA!

Nanggaling ke Juliane.

A Shuffle Survey
1. Shuffle your iPod/MP3 player/iTunes/Whatever else you have.
2. Answer the questions by the song title that comes up.
3. Don't cheat, it makes everything more fun!

[One] What is your life going to be like in five years?
Song: IWANAN MO NA SIYA (PAROKYA NI EDGAR)

[Two] How is your love life going for you right now?
Song: DI KO YATA NAINTINDIHAN (THE WUDS)

[Three] What pisses you off the most about the opposite sex?
Song: YOU'RE BEAUTIFUL (JAMES BLUNT)

[Four] What do your parents really think of you?
Song: ANAK NG PASIG (SMOKEY MOUNTAIN)

[Five] What do you think about the world and its current state?
Song: NO CLASS (MOTORHEAD)

[Six] What is the worst thing that's ever happened to you?
Song: UMBRELLA (RIHANNA)

[Seven] What will your first/next time having sex be like?
Song: I DON'T WANT TO MISS A THING (AEROSMITH)

[Eight] What is your main goal in life?
Song: GIVE 'EM HELL, KID (MY CHEMICAL ROMANCE)

[Nine] What do the boys at your school think of your looks?
Song: BEAT IT (MICHAEL JACKSON)

[Ten] What do you really want in life?
Song: SHOWERHEAD (EVE 6)

[Eleven] How are you going to get far in life?
Song: SCARS (PAPA ROACH)

[Twelve] What do you say when you're in a bad mood?
Song: ANSWER THE PHONE (SUGAR RAY)

[Thirteen] What about when you are really happy?
Song: SPRAY PAINT AND INK PENS (FORT MINOR FEAT. LUPE FIASCO & GHOSTFACE KILLAH)

[Fourteen] What do think of yourself in general?
Song: TORPEDO (ERASERHEADS)

[Fifteen] What is your life's theme song?
Song: LUCKY (BRITNEY SPEARS)

[Sixteen] What are you going to do this weekend?
Song: FALL FOR YOU (SECONDHAND SERENADE)

[Seventeen] How can you try and make yourself happy?
Song: PUSH (MATCHBOX 20)

[Eighteen] What song will they play at your wedding?
Song: MALING AKALA (BROWNMAN REVIVAL)

[Nineteen] What about your funeral?
Song: GUSTO KO NG BABOY (RADIOACTIVE SAGO PROJECT)

[Twenty] What or who makes you the most happy?
Song: SAY IT RIGHT (NELLY FURTADO)

[Twenty One] What am I even doing on this Earth?
Song: IMAGINE (JOHN LENNON)

[Twenty Two] How am I going to die?
Song: TUYO NA'NG DAMDAMIN (THE APO HIKING SOCIETY)

[Twenty Three] What is some good advice?
Song: BIG YELLOW TAXI (COUNTING CROWS)

[Twenty Four] What's some advice you'd never take?
Song: LET ME GO (THREE DOORS DOWN)

[Twenty Five] Will you ever have children?
Song: ZOMBIE (CRANBERRIES)

[Twenty Six] What is high school like for you or what will it be like?
Song: MIGHTY WINGS (CHEAP TRICK)

[Twenty Seven] How are you feeling today?
Song: PRANING (DATU'S TRIBE)

[Twenty Eight] What's your general outlook on life?
Song: PARADISE (VANESSA CARLTON)

[Twenty Nine] What are your last words going to be?
Song: BYE BYE NA (RIVERMAYA)

[Thirty] What song is going to be stuck in your head all day?
Song: KURIKONG (GRIN DEPARMENT)

Wednesday, February 25, 2009

ANG TAMPALASANG TSAA NA TINIMPLA KO SA LANGIT

Nag-absent ako sa klase nang tatlong araw dahil dadalo kami sa huling lamay at pagkatapos ay libing ni Lola sa Roxas City.

Sumakay kami sa eroplano.

Hindi ko na maalala kung ilang oras (o minuto) ang itinagal ng biyahe mula sa Maynila. Pero sapat na para alukin kami ng flight stewardess ng inumin.

Sa window side ako napapuwesto at dala na rin ng kasabikan dahil unang beses ko noong sumakay ng eroplano, siyang-siya ako sa pagmamasid sa mga nagpuputiang ulap sa ere. Sa gitna ng aking pagsa-sightseeing, dumating ang aming pagkakataon at tinawag na nga ang aming pansin ng nagtatanong na flight stewardess.

"Coffee, tea or juice?"

Nakigaya lang ako sa mga kapatid ko at iniabot naman ng mabait at nakangiting stewardess ang aking inorder. Isang styrofoam na baso at isang "pakete ng kung anu-ano" na naglalaman ng table napkin, toothpick, creamer, etcetera.

Agad kong binuksan ang "pakete ng kung anu-ano" at inilatag ang table napkin sa aking maliit na mesa. Pagkatapos ay binuhos ko ang creamer sa aking styrofoam na baso at kinuha ang stirrer at nagsimulang maghalo.

Saka ako nagmadaling tikman ang aking natimpla.

Napaso ang aking dila sa unang paglapat ng likido kaya dikta ng instinct, agad kong hinipan ang aking styrofoam na baso.

Sa ikalawang pagkakataon, tinikman kong muli ang aking inumin, pero siyempre marahan na at may buong pag-iingat. Naka-adjust na ang aking dila sa temperatura at nag-umpisa nang gumana ang sensasyon nito.

Nalasahan ko na ang tsaa.

Nakita ng mga kapatid ko ang aking hitsura. Hindi ko na ito nagawang itago dahil ewan ko, nagulat din siguro ang utak ko. Tinanong nila ako. Inusisa at ipinagpaliwanag. Saka sila naghagalpakan sa tawa.

Tinanggap ko nang buong puso ang aking pagkatalo at inubos ang lintik na inumin na nagdulot ng labis-labis na kahihiyan sa akin bago pa man tuluyang lumapag sa aming destinasyon ang eroplano.

"Alam mo ba kung anong ininom mo?"

...

"Tea with cream!"

Tuesday, February 17, 2009

PAMBIHIRA WALANG NAG-TAG SA AKIN

I-ta-tag ko ang sarili ko.


25 Random Things About You


  1. Lapitin ako ng mga aso. Pag may nadadaanan akong aso, palagi akong sinusundan mula sa likuran. Inaamoy ang puwet ko. Hindi ko alam kung bakit. Tingin ba nila sa akin, isa akong bitch?

  2. Ayoko sa mga bata (toddler) kasi nanghahawak sila ng puwet.

  3. Hindi ako gumagamit ng mouthwash. Basta hindi lang ako nasanay. Hindi naman kasi 'yan uso noon e.

  4. Nako-conscious ako sa boses ko pag nagsasalita ako kaya madalas sa mga usapan, ako ang siyang tagapakinig. Akala tuloy nila sadyang tahimik akong tao.

  5. Hindi ako natatakot maglakad nang mag-isa sa gabi, kahit gaano pa umano kadelikado. Iniisip ko kasi pwede naman akong tumakbo.

  6. Kinakagat ko ang dulo ng tinidor. Nakasanayan ko na kasi mula nung bata tuwing maghahain si Inay nang mainit pa ang kanin tapos wala namang ibang magawa habang naghihintay sa hapag. Bawal naman umalis dahil bastos daw 'yon. Siyempre ayoko namang malintikan kay Inay.

  7. Naranasan ko nang makakita ng hayop na tumae sa harapan ko habang kumakain ako. Ambastos 'no? Nang minsang magpunta kami sa zoo, dumaan sa harapan naming magpipinsan yung ostrich sabay tae habang kumakain kami ng ice cream.

  8. Takot ako sa hayop na baboy. Basta!

  9. Hanggang ngayon tumatabi pa rin ako sa kapatid ko pag natutulog. Hindi naman sa duwag ako at di ko kaya mag-isa. Sikolohikal siguro. Kasi comforted ako na naririnig ko 'yong sa iba bukod sa sarili kong paghinga.

  10. Hindi ako nag-uunan sa aking ulunan.

  11. Pakiramdam ko noon ako si Cinderella dahil sa biniling pares ng glass slippers ng Ate ko para sa akin. Oo, as in glass slippers!

  12. Punggok ang kuko ko.

  13. Hindi ako natutong magbisikleta gamit ang mountain bike. 'Yong huli kong subok, bumangga ako sa poste ng ilaw sa aming barangay. Ewan ko kung maraming nakakita pero mula noon hindi na ako uli sumakay sa bisikleta.

  14. Kutuhin ako noong bata. Sobra!

  15. Hate na hate ko ang subject na Statistics. Naloloka ako pagdating sa problem-solving sa Probability. Nagkataon pang baguhan lang 'yong aming naging instructor sa klase noon.

  16. Takot ako mabasa ng ulan. Agad akong nilalamig matuluan lang ng ilang patak.

  17. Nangongolekta ako dati ng Popsicle magazine. Minsan, nagpadala ako ng liham sa kanila at nabasa ng isang kakilala. Sinabi nito sa highschool teacher ko at sinabi naman ng maestra ko sa akin, bale sa amin, sa loob ng klase.

  18. Mahilig ako tumingala sa kisame.

  19. Ayokong nakakatabi 'yong mga batang amoy-araw na naglalaro ng DOTA sa computer shop sa may kanto. Halos malasahan ko yung maalat na amoy ng tumatagaktak na pawis nila sa kanilang batok at likuran.

  20. Hindi ko kinakain 'yong bawang na buo sa adobong mani. Maliban na lang kung tinadtad nang pinung-pino at hindi ko na matutukoy na bawang na pala ang naisubo at nginuya ko.

  21. Ayoko ng mga pagkaing maanghang.

  22. Hindi ako nagkaroon ng Barbie noong bata ako. Kung mayroon man akong naging doll, 'yong nabibili lamang sa mga bangketa malapit sa palengke. 'Yon bang madaling matanggal ang leeg, hollow yung loob ng katawan, at maputla. Hindi gaya ni Barbie doll na solid at tanned.

  23. Ayoko ng mabaho. Sino ba'ng may gusto?

  24. Paborito ko ang repolyo. Hilaw man o luto kinakain ko ang repolyo. Mabubuhay ako ng repolyo lang ang kinakain. Pero mas OK siguro kung may kasamang dressing o di kaya naman e may sahog na karne sa nilaga, halimbawa.

  25. Ayoko ng maingay. Palibhasa laking probinsiya ako, sobrang pasakit ang naranasan ko sa paninirahan sa isang lungsod gaya ng Kamaynilaan.

Monday, February 16, 2009

ANG BADING KONG PAG-IBIG

Naaalala ko sa kanya si Andres Bonifacio.

Nagkita kami noon sa Laguna. Hindi maikakaila ang kanyang angking galing sa pananalita. Mahusay siyang ispiker. Katunaya'y sa pag-uusap namin, napag-alaman kong palagi siyang pambato ng kanilang iskwelahan sa mga pakontes gaya ng Declamation, Oration, at Extemporaneous Speaking contest. Halos marinig ko ang pagkampay ng mga pakpak ng aking puso, wari bagang nagpupumilit makalipad patungo sa kanyang kinaroroonan. Doon. Papunta sa kanyang tinitirahan.

Sa Cavite.

Naging one-sided ang aming pag-uusap: siya ang tagakuwento, ako ang tagapakinig. Pero ayos lang. Sa katunayan, nasa akin ang advantage dahil andami kong nalalaman sa kanya nang hindi na ako nangangailangan pang gumawa ng hakbang para siyang mismong magtanong sa kanya ng mga bagay-bagay na tungkol din naman nga sa kanya. Pero nang dahil din sa pag-uusap naming ito napansin kong unti-unti namang lumalabo ang aking bisyon ng isang de-kuwadrong larawan naming dalawa.

Nang matapos siyang magkuwento, saka naman niya inumpisahan ang pagtatanong. Pero sa halip na ako ang tanungin niya, ang tinanong niya ay ang mga bagay-bagay tungkol kay HAM.

Tungkol kay HAM.

Kay HAM na mayabang. Kay HAM na schoolmate ko pero hindi ko naman kilala. Pinagtagpu-tagpo lang kaming tatlo: silang dalawa, kaming dalawa, ako at si HAM, ng regional camping sa Laguna.

Mayabang itong si HAM, oo, pero may karapatan. Siya ang pinambato namin sa Mister Pogi bilang partner ni Elaine sa isang Beauty Pageant at pareho silang nanalo. Bukod pa riyan, siya rin ang isinabak namin sa Extemporaneous Speaking contest dahil naduwag ako at panay ang tanggi ko sa mga nag-alok na maestra namin. Nagpakitang-gilas itong si HAM kaya naman siya ang itinanghal na kampeon sa patimpalak na siyang labis na ikinasiya nitong aking si Andres Bonifacio at siyang pinag-usapan namin hanggang lumalim ang gabi.

Si HAM. Si HAM. Si HAM. Si HAM. Si HA..*hikab*..M!

Gayunpaman, si HAM ang naging dahilan kung bakit ko siya nakilala.

Teammates sila sa camp yata. Hindi ko na maalala. Basta naging magkakilala sila at naging close agad sa isa't isa. Walanghiya este bibo kasi itong si HAM. Madaldal, palakaibigan, at matalino rin naman. Tsaka dahil nga siya ang aming pambatong escort, pogi raw.

Si HAM ang inutusan namin ni Aira na hingin ang cellphone number niya.

Tuwang-tuwa kami ni Aira nang wala pang sampung minuto, nai-forward agad sa amin ni HAM ang cellphone number niya. Pati yung iba pa naming schoolmate (na lalake) isinave din ang number niya. Ewan ko. Panggulo lang. Naiinggit dahil hindi sila ang pinapansin?

Bagamat pareho namin siyang gusto ni Aira, nangibabaw ang seniority complex kaya't wala na kaming dapat pang pag-usapan.

Ako ang naging textmate niya.

Dalawa o tatlong taon makalipas, nabalitaan kong schoolmate siya sa kolehiyo ng dati kong classmate noong highschool.

Nadurog ang puso ko sa aking nabalitaan.

Ang magiting kong si Andres Bonifacio, nagwagayway na umano ng banderang kulay pink. Hot pink.